توضیحات

از مقدمه کتاب

برای نخستین بار علینقی وزیری و در ادامه روح­اله خالقی بدون هیچ گزافه­ گویی از هیچ، مجموعه­ ای از نغمه و نگره[1] را گردآوری کردند، و چون مبنایی جز موسیقی کلاسیک غرب در دسترس­ شان نبود، بنیان­ های موسیقی ایران را بر پایه ­ی هرآنچه که در غرب آموخته بودند، برابر قرار دادند، تلاش این دو در آن زمان ستودنی است.

رفته رفته هنرمندانِ شیفته­ ی پژوهش، به کنکاش در محتوای نغمه ­های ردیف و بررسیِ رسالات کهن مانند: جامع الحان، الادوار… پرداخته و نگاه نزدیک­تر به موسیقی ایران کم کم پدیدار شد و نگاهِ بی چون چرایِ غربیِ وزیری و خالقی کمرنگ­تر گردید.

افسانه ماهور دومین تجربه­ ام در نگارش آموزش ردیف موسیقی ایران است و تلاش شده هنرجو آنچه پیرامون دستگاه ماهور بدان نیازمند است را در اختیار او بگذارد و تلاشی برای ارائه نظریه جدید برای موسیقی ایران ندارد.

یمین غفاری

[1] Theory